Mijn pad in de softe sector was min of meer voorbestemd. Op mijn vader na, die bankier is, zit mijn hele familie in de hulpverlening (en met een beetje goede wil kun je bankieren ook als hulpverlening beschouwen), of in vrije en artistieke beroepen. Ik heb ergens een verdwaalde nicht, die cum laude in wis- en natuurkunde is afgestudeerd, maar die genen komen vast van de koude kant. De rest griezelt van alles wat exact, technisch en/of commercieel is.

Op de lagere school al was ik hopeloos met sommen. En omdat ik op een Jenaplan-school zat en de leraar vond dat ik zelf wel kon bepalen wat goed voor me was, heb ik het onderdeel rekenen altijd volledig genegeerd, met als gevolg dat ik nu niet eens zonder veel hoofdpijn de tafel van acht op kan zeggen. Schande. Ik heb vast dyscalculie (dat is altijd fijner dan toegeven dat je misschien niet zo intelligent bent als je zelf wel denkt). Wiskunde en alle andere exacte vakken waren een martelgang omdat ik er niets van kon. (Alleen het toepassen van de stelling van Pythagoras lukte me wonderwel.) Over gruwelijke staartdelingen en vreselijke formules gebogen, troostte ik mezelf met de gedachten dat de wiskundeleraar vast niet zo mooi kon tekenen als ik en zich op papier alleen maar in feiten kon uitdrukken.
Ik ben een alfa-meisje pur sang: woord, beeld en ‘erover praten’ zijn mijn kopje thee. Ik deelde de wereld in in softies en de rest, en ging journalistiek studeren, een opleiding waarbij je overigens meer mensen tegenkomt die slecht zijn in rekenen en verder van alles een beetje kunnen zonder in een ding uit te blinken.
De softies tegen de rest: zo simpel is mijn wereldbeeld inmiddels gelukkig niet meer. Techneuten blijken leuk te kunnen schrijven, communicatiemensen zijn soms akelig niet-soft, en verhip, ik snapte gewoon het hele onderstaande stukje van Cumulus zonder dat ik me vertwijfeld op het hoofd hoefde te krabben. Ik ben nog steeds een alfameisje, maar wel met de wetenschap dat moderne technolgie de deuren tot prachtige kruisbestuivingen opent. Photoshop heeft mijn leven letterlijk veranderd. Hoe het dan allemaal exact werkt, hoef ik niet te weten: daarvoor heb ik Cumulus.

Dus, Cumulus, mocht je ‘er eens over willen praten’, dan ben ik geheel tot wederdienst bereid.

Onderstaand testje vond ik op de website van een Australische krant. Hoe je haar ziet dansen schijnt iets te zeggen over welke hersenhelft je het meest gebruikt: gaat ze met de klok mee, of tegen de klok in? Tegen de klok in betekent dat je left brain georienteerd bent, met de klok mee right brain georienteerd. Ik zag haar, geheel kloppend met bovenstaand stukje, eerst alsmaar met de klok mee, maar na even concentreren kon ik haar ook de andere kant in zien gaan (focus op de voeten als je wilt switchen).
Onder het filmpje ligt je etiketje klaar.

LEFT BRAIN FUNCTIONS
uses logic
detail oriented
facts rule
words and language
present and past
math and science
can comprehend
knowing
acknowledges
order/pattern perception
knows object name
reality based
forms strategies
practical

RIGHT BRAIN FUNCTIONS
uses feeling
“big picture” oriented
imagination rules
symbols and images
present and future
philosophy & religion
can “get it” (i.e. meaning)
believes
appreciates
spatial perception
knows object function
fantasy based
presents possibilities
impetuous
risk taking