Van een collega leerde ik: “Er zijn twee soorten dingen: dingen die je plant en dingen waar je bang voor bent.” Aan de ene kant betekent dit bijvoorbeeld dat zelfs als je wilt dat iets niet gebeurt, dan nog kan je plannen wat je gaat doen als het toch gebeurt. Aan de andere kant geldt ook: als je wilt dat iets gebeurt, dan zal je plannen moeten maken om het te bewerkstelligen.

Voorbeeld: Als je van plan bent te promoveren, dan is het aannemen van een baantje dat als doel heeft dat je promoveert een aardig begin. Op een goed moment zal je aan je proefschrift moeten gaan schrijven en naar het einde toe komt er een heleboel regelwerk op je af. Op het moment dat je met de dienstdoende ambtenaar een mogelijke datum bespreekt voor de zitting begint de trein pas echt te rijden. Want een heleboel voorwaarden waaraan voldaan dient te worden hebben hun eigen deadline een aantal weken voor de zitting. De drukker, goedkeuringen her en der, de commissie: Ze komen met hun eigen planning, procedures en beslissingen. En omdat de zittingsdatum al bekend is staat al vast wanneer welke beslissingen genomen dienen te zijn en met welke uitkomst.

Het interessante is dat de mensen om je heen een duidelijk beeld hebben van je bedoelingen, ze begrijpen hun bijdrage, wat die voor jou betekent en wat het hen oplevert. Op basis van al die dingen zijn ze bereid mee te werken aan jouw plan.

Het helpt als de mensen om je heen begrijpen waar je naar toe wilt. Of op zijn minst genoeg denken te begrijpen om mee te willen werken. Promoveren is zo iets: de mensen die je promoveren hebben dat zelf al eerder gedaan. Ouder worden is net zo iets: je bent een kind van je eigen ouders en als de tijd rijp is word je ouder van je eigen kinderen. Dat plan je: je schaft anticonceptiemiddelen of -methoden af en hoopt dat de trein gaat rijden.

Het lijkt me dat volwassen worden net zo gaat. Je maakt een plan en voert dat uit. Maar hoe maak je een plan om volwassen te worden? Welke mijlpalen en deliverables heeft een project dat bestaat om je eigen volwassenheid te realiseren? Ben je al volwassen als je je gedraagt als een volwassene? Welke kenmerken heeft zo’n volwassene of dat gedrag dan wel? Moet je ze allemaal implementeren of volstaat een deel daarvan ook? 80% of kan 20% ook? Welke 20%? Welke wat?